Yaşadığımız toplumda alışagelmiş çok değer ve yargılar vardır. Ortaya çıkış sebepleri hangi nedenden olursa olsun, o değerlerin oluşumunda o zaman haklı yerleri vardır. Ortak bir hayat kurmak için o değerler çercevesinde uzlaşma sağlanmasında da bir mahsur yoktur, çünkü o değerler çerceve görevi görürler. Onlar ortak anlaşmayı, ortak çalışmayı sağlar.
Ortak çalışma veya yaşama o değerlere bağlı değildir. Yani o değerler olduğu için ortak yaşam sürdürebilir denemez, çünkü her toplumun anlaştığı ortak değer değişiktir. Burada unutulmaması gereken şey o değerlerin yüceliği değil, o değerlere sadık kalmaktır. Bu bir söz verme, bir anlaşmadır. Bundan başka o değerlerin hiç bir kutsal tarafı yoktur.
Bireysel iyi bir hayat sadece o çerveveye sadık kalınarak sürdürülemez, o değerler yeterli değildir, çünkü onlar ortak yaşam için olmazsa olmazlardandır. Her ne kadar ortak yaşam gerekli olsa da, o bireysel yaşamın kalitesini belirlemez. Kalite, daha doğrusu düşünmek bu değerlerin üzerine çıkıldığı zaman olur. Bireyin görevi yapılması gereken şeyi yapmakla sınırlı değil, onun ötesinde deneyimleyerek kendi potasiyelini keşfetmektir. Bu da ancak yukardaki bahsi geçen değerlerden arınmak ile olur. Her ne kadar o değerler gerekli olsalar da, kutsallaştığı zaman engel teşkil eder. İyi bir hayat sürdürmek için engelleri aşmak ve arınmak gerekir.
söz bilgi ve buyruk taşır.. buyruk olan öğüt olur.. değer olur.. yaptırılmak istenen bir iş olur. Bunlar görüş olur, düşünce olur, inanç olur. Bilgilerin değiştirilmesi kolay olsa da değerlerin değiştirilmesi biraz zordur. Hele inanç düzeyinde üstelik kutsallık kazanmış bir değerin ve inancın değişmesi yüzyıllar ister.. diye düşünüyorum.
YanıtlaSil