Nedeni olan herşeye katlanır, der Nietzsche. Modernleşmenin getirdiği negatif etki, insanları yaşam nedeni bulmakta yanlız bırakmasıdır. Kendi başına ve yanlız bırakılan kişi kendini gereksiz hisseder ve yaşam sevincini yitirir. Tekrar hayata sarılması için gerekli olan bir neden bulması tek başına kaldığı zaman üstünden gelemeyeceği şekilde efor gerektirdiği için itici gelir. Bu nedenle insanlar sığınacak, ısınacak bir yer ararlar. Bunu da cemaatler üstlenmiş durumdadır. Cemaatlerin ayakta kalması için bir düşmana ihtiyacı vardır. Düşmanlar onlar için beraber olma nedenidir. Kendi kendilerine sıkı yapışmak için düşmanın çok tehlikeli olduğu gösterilmelidir. Düşmana karşı gelinirkenki kenetlenme ısıtıcıdır. Bu sıcaklığı hisseden biri her ne pahasına olursa olsun modernleşmenin verdiği soğuk havayı hissetmek istemeyecektir. Her ne kadar yalan söylense, hak yense de yine o aldırış etmeyecektir, çünkü yanlızlığın getirdiği soğuk hava yaşama nedenini elinden alacaktır. Nedeni kendi aramak insanı hem özgürleştirir, hem de soğutur. Kış havasına alışamayan kendini ışıtmak için bir çatı arıyacaktır. Askerlikte ve cemaatlerde olan durum aynıdır. Askerde de komutanların sert olması arkadaşlığı pekiştirir. Bunu eğiticiler bilir. Bu nedenle erkekler arasında asker arkadaşı olmanın ayrıcalığı vardır. Aynı cemaatte olan ve aynı yerde aslerlik yapan aynı yakınlığı hisseder. Moderleşme hissin ötesindedir. Aklın getirdiği soğuk hava bağışıklık sistemi sağlam olmayanı hasta eder.
Eğer düşman yok ise sürekli düşman yaratıp hayali tehlike ile karşı karşıya olunduğunu sunmak insanları birbirlerine daha da kenetler. Bütün tehlikenin ortadan kalkması ile tüm amaçların da kaybolması depresyona yol açar. Bu nedenle bazı kişiler tehlikeli spor dalı şeçerek kendilerini sunni şekilde tehlikeye sokarak amaç edinmeye çalışırlar. Bir topluluğu ayakta tutmak için ya düşman ya da tehlike şarttır, en azından bunu ısınmaya ihtiyacı olanlar hissederler, kendi yoluna gidenler değil.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder